Biografie

HomeBiografie
Randy van Hees
31-12-1993 ('s-Hertogenbosch)
  Werk: RGL/metaal
  Motto: Vallen, opstaan en meteen weer doorgaan!
 

Randy van Hees

KTM RC390 Motorcoureur

Als klein kind vond ik het al leuk om op de motor van mijn vader te zitten. Vaak gingen we dan een stukje rijden en zat ik tussen mijn ouders in.

In 1998 gingen we op vakantie maar Spanje. Daar reed ik voor het eerst op een kleine motor met zijwieltjes eronder. Dat vond ik helemaal het einde en al snel werd er een gekocht. Thuis iedere dag met de motor even naar opa en oma. En tenslotte helmaal zonder de zijwieltjes.

In 2000 kwam ik in aanraking met een crossmotor. Vanuit hier ben ik samen met mijn neefjes zo vaak we maar konden gaan crossen in Engelen (‘s-Hertogenbosch). Hier waren ze toen flink aan het bouwen, dus cross terrein was er volop.

In 2007 blijf ik mijn passie voor motorsport samen met mijn ouders houden. Vader Kees sleutelt graag aan mijn motor. Dit is ook bekend bij andere motorsportliefhebbers. Een kennis bracht een Chineesje ter reparatie. Dit is een miniatuurmotor die in China is gefabriceerd. Ik mocht daar op rijden en vond het prachtig. Toen kocht mijn vader een Chineesje voor mij. Met deze minibike mocht ik alleen rijden op een kartbaan of een privéterrein. Zo ben ik terecht gekomen op de kartbaan van American Roadhouse in Zaltbommel, waar ik vanaf dat moment iedere maandagavond te vinden was. Via Marco van Houtum van Race en Zo zijn we naar outdoor kartbanen gegaan. Hij opperde ook om deel te gaan nemen aan wedstrijden.

In 2008 zijn we gaan zoeken naar een goede wedstrijdmotor. Na tips kwamen we terecht bij van Hemmen en konden we kiezen voor een DM of een GRC. Het werd een DM.  Danny en Theo van Hemmen hebben samen de motor klaar gemaakt. Samen met  mijn vader was ik drie avonden per week in de garage te vinden. Mijn vader aan het sleutelen en ik aan het poetsen. En in de weekenden en maandagavonden gingen we trainen.

In 2009 besloot ik om mee te gaan doen aan wedstrijden van Rap Holland, het Nederlands kampioenschap onder leiding van de KNMV.  Op het kartcircuit van Zwolle werd de kwalificatie gereden en reed ik mee bij de klasse van senior standaard. Deze groep bestond uit jongens en meisjes vanaf 14 jaar. Al met al heb ik dit jaar veel geleerd en ben ik geëindigd op een  12de plek.

In 2010 wilde ik proberen om binnen de top 5 te eindigen. Na vele weekenden trainen en veel goede races te hebben gereden ben ik dat jaar, mede dankzij het sleutelen samen met mijn vader en de hulp van Danny van Hemmen, geëindigd op een 4de plek. Samen met Race en Zo houden wij demo’s met de minibike op verschillende plaatsen in het hele land.

In 2011 ben ik gevraagd om te komen rijden bij Minibike Team Gelderland. Ruben Hernandes deTuner van MBTG heeft mijn blok klaar gemaakt. Samen met mijn teammaten Remco Ruben, Marco Adje en Luc reden we in verschillende klassen. Ik bleef in de standaard 40. Iedere twee weken reden we op de kartbaan van ANAC in Nijmegen. Tijdens het rijden met Ruben, Luc en Adje leerde ik zo nog heel wat extra bij. Tijdens de wedstrijden was de druk hoog voor mij. Ik wilde graag kampioen worden, speciaal voor mijn opa die te horen kreeg dat hij ALS had. Tijdens de 7de wedstrijd moest ik de strijd winnen tegen Kevin en zou dan al kampioen zijn. Deze won ik en met een grote lach kwam ik over de finish en werd de Nederlands Kampioen van de Standaard 40 2011. Met dank aan mijn ouders, tuning Ruben en mijn team.

In 2012 maakte ik de overstap naar een open 50. Meer vermogen dus een extra uitdaging. Ook nu heeft Ruben het blok weer in orde gemaakt. In mijn 1e jaar moest ik veel leren omgaan met een open 50. De 7de race maakte ik een flinke val en brak daarbij mijn sleutelbeen, waardoor het rijden voor het kampioenschap in een klap klaar was.  Al met al heb ik het kampioenschap afgesloten op een 4de plaats.

Het was een heftig jaar waar van alles is gebeurd. In samenwerking met mijn moeder, Bibi Damen, Eric Günther en vele anderen, gaan we de strijd aan tegen de ziekte ALS. Dit doen we met onze minibikes, SOBW en NSF, tijdens een speciaal opgezette open beker wedstrijd. De open beker wedstrijd is een initiatief van mij met mijn moeder Hannelore, en wordt georganiseerd in samenwerking met Marianne Damen (moeder van Bibi), Astrid Günther (moeder van Erik) en stichting Tour du ALS. De totale opbrengst van de wedstrijd gaat naar dit goede doel. De KNMV heeft speciale toestemming gegeven en er ligt een toezegging om gebruik te mogen maken van de kartbaan KCNN in Vledderveen.

In 2013 ben ik samen met MBTG voor het kampioenschap gegaan. Ruben Hernandes heeft wederom mijn motorblok getuned. Race aan race hebben Peter, Sean en ik in gevecht gelegen om de bovenste plaatsen. Spannende wedstrijden waren het. En jammer genoeg heeft een lekke band mij met twee punten verschil het kampioenschap gekost, waardoor ik uiteindelijk 2de ben geworden.

In 2014 reed ik nogmaals met MBTG, wederom met de kundige tuning van Ruben Hernandes, om in de open 50 proberen dit kampioenschap te winnen. Helaas had ik dit jaar regelmatig technische problemen die niet te voorzien waren. Maar ondanks alles heb ik toch veel spannende wedstrijden gereden en ben ik wederom 2de geworden. Het verliep helaas anders dan verwacht.

Dit jaar werd het tijd voor een nieuwe uitdaging. Deze heb ik gevonden in de KTM RC390.